Behandeling

Bij de huidige stand van de wetenschap is een autismespectrumstoornis niet te genezen. Dit neemt niet weg dat een gespecialiseerde behandeling en psycho-educatie kan leiden tot verbetering van de situatie, vermindering van klachten, toename van inzicht. Hoe vroeger de behandeling van autisme begint, hoe beter een kind/jongere/volwassene zich kan ontwikkelen (binnen de grenzen van haar/zijn autisme).

Behandeling is in tegenstelling tot begeleiding hulpverlening die erop gericht is het gedrag en/of de biologie van een cliënt(systeem) te veranderen. Behandeling heeft als doel de vermindering van de ernst en/of het aantal van de symptomen en maakt daarbij gebruik van methodieken die protocollair vast te leggen – en daarmee meetbaar – zijn.

Er bestaat niet één methode voor behandeling van mensen met autisme. Er zijn verschillende methodieken. Er is een grote diversiteit aan reguliere en alternatieve behandelmethoden. De verschillende behandelmethoden richten zich op verschillende deelaspecten van de ASS. Bijvoorbeeld op stoornissen in de verbale en non-verbale communicatie of stoornissen in het sociale contact. Er zijn methoden die wetenschappelijk onderbouwd zijn wat betreft de effecten. Helaas is er nog weinig bekend van de effecten van de verschillende methoden op korte en lange termijn. Dit betekent dat er steeds zorgvuldig moet worden overwogen voor welke persoon, welke methode op welk moment geschikt is. Het gaat er daarbij om dat wordt uitgegaan van de individuele vraag op dat moment.

In heel ernstige gevallen kan het noodzakelijk zijn om iemand met autisme medicijnen te laten gebruiken; niet tegen autisme – want zo’n medicijn bestaat niet – maar om eventuele bijkomende problematiek als psychoses en depressies tegen te gaan (respectievelijk antipsychotica en antidepressiva).

Daarnaast kan medicatie aan de orde zijn in gevallen van extreme angst, agressie, hyperactiviteit en stemmingswisselingen.

  • Ga terug naar het overzicht